Keerpunten en crisis

De laatste tijd kom ik nogal veel jonge mensen tegen. Twintigers en dertigers die een groot optimisme hebben ondanks tegenslag op het economische gebied. Zij laten zich niet uit het veld slaan door negatieve publiciteit en leven vaak per dag. Ik vind dat prachtig. In de zorg hebben we na crisis en keerpunten volgens mij ook opnieuw spiritueel elan nodig.

Wanneer we spreken over “leven in het nu” dan hebben we te maken met een geestelijke wet. Wie leeft in het “nu” kan in crisistijd en bij het doorstaan van keerpunten met veerkracht reageren. Wie te veel terugkijkt en omziet die kan ernstig teleurgesteld raken, vast blijven zitten in gevoelens die niet vruchtbaar zijn voor de toekomst. Maar wie zich te veel focust op de toekomst alleen vergeet soms waar hij vandaan komt. Dan hou je te weinig rekening met de moeilijkheden die het leven nu ook eenmaal kent.

Rumi, een Soefisch mysticus zegt:

Keer om!
Keer om, wat of wie je ook bent, keer om
afgodendienaar of aanbidder van het vuur, keer om!
Want onze poort is niet de poort van wanhoop.
Al brak je een gelofte honderdmaal, keer om!

Omkeer betekent keerpunt. Omkeer betekent: terugkeren naar het oorspronkelijke in jezelf, naar je hoop en je verlangen. Wanneer Jezus spreekt over omkeer, aan het begin van het Evangelie in termen van bekering bedoelt Hij ongeveer hetzelfde: Bekeer je naar de kern van je bestaan, naar het essentiële, naar God, voor wie in God gelooft. Ook in de zorg is terugkeer naar het essentiële, mededogen, hulpvaardigheid en solidariteit van groot belang.

Wat is dan het essentiële wanneer je keerpunten doormaakt? Wat kun je in een crisis doen om toch hoopvol en in leven te blijven? Hier 7 richtingen:

1. Zoek stilte

In het rumoer van je relaties, je gezin, je werk en je activiteiten verlies je jezelf gemakkelijk. Je kunt niet geven wat je niet hebt ontvangen. De dingen die ertoe doen ontvang je in je hart: zelfkennis, kracht, moed, inzicht, matigheid, sterkte, wijsheid, verstand en liefde. Deze kernzaken ontvang je – of kom je op het spoor – wanneer je stil wordt en bij jezelf nagaat waarom en voor wie je de dingen doet die je doet.

2. Vertrouwen

Vertrouwen is het fundament van geloven en het onderpand van de liefde. Want wie in iemand, of in zichzelf blijft vertrouwen, ondanks tegenslag en crisis, die houdt veerkracht.  Als je vertrouwt in jezelf en in anderen, en als je kunt vertrouwen in God, dan blijf je niet bij de pakken neerzitten. God is groter dan ons hart, er zijn altijd mensen die je willen helpen, je bent niet alleen op de wereld, maar je bent zelf de enige die kan vertrouwen. Wanneer je vertrouwen verliest is de enige mogelijkheid om niet wanhopig of depressief te worden opnieuw leren vertrouwen.

3. Laat je niet ontmoedigen

Het ergste in woelige tijden is de ontmoediging. Je komt in de greep van negatieve gedachten die je leven kapot maken. Als jouw leven kapot gaat trek je onwillekeurig mensen mee. Laat je nooit ontmoedigen en je zult kunnen opstaan. Ontdek in jezelf de moed.

4. Wees realist

Zie wat kan en wat zeker niet kan. Maak een afweging tussen de voor- en nadelen van een keuze en zoek daarin de balans. Buiten de realiteit van nu vind je geen oplossingen.

5. Blijf goed doen

Door goed te doen en goed te denken over jezelf en anderen word je niet wrokkig of haatdragend. Je blijft ook niet vastzitten in teleurstelling over jezelf of anderen. Vergeef jezelf elke keer opnieuw en wees mild voor anderen.

6. Wacht niet tot morgen

Soms zijn dingen onzeker: dan moet je blijven waar je bent totdat je meer zekerheid verwerft. Maar laat onzekerheid je er niet van weerhouden plannen te maken, te dromen, idealen te zien. Dromen en idealen zijn niet altijd haalbaar, maar ze kunnen je motiveren tot iets nieuws en tot een ander leven. Wacht niet tot morgen wanneer zich een nieuwe weg aandient, mits je zeker bent dat de oude schoen die je weg doet niet te waardevol is.

7. Bidden

Misschien geloof je zelf niet. Maar mij heeft gebed altijd geholpen. Ik kreeg niet altijd pasklare antwoorden, maar wel antwoorden. En als je de innerlijke Stem in je hart volgt ontstaat een nieuwe horizon. Mij heeft deze Stem altijd geholpen en ik geloof dat als je goed luistert er iets te horen is voor jou.

Over de auteur

Remy Jacobs

Remy Jacobs (1969) is geestelijk verzorger, dichter en acteur en tien jaar werkzaam binnen de ouderenzorg. Binnen deze context doet hij op verpleegafdelingen veel ervaringen op met verhalen van dementerende ouderen en hun naasten. Verhalen over leed en vreugde, kleine sprankjes hoop en veel bereidheid van medewerkers en naasten om veel kracht, tijd en energie te geven aan oude mensen met grote kwetsbaarheid. De omgang met lijden en de duiding van het lijden is een onderwerp dat Remy al sinds zijn opleidingstijd bezig houdt en waaraan hij in woord en geschrift en op toneel vorm aan wil geven. Daarbij houdt hij een warm pleidooi voor de humanisering van de zorg; elke mens telt, omdat wij allen mensen zijn.

close

Meld u aan voor onze nieuwsbrief!

en blijf op de hoogte van het laatste nieuws rondom Ideon